legowiska dla psów

Artykuły » Nauka czystości yorka

Czystość w mieszkaniu jest pierwszym wymaganiem, jakie stawiamy szczeniakowi powyżej 3 mieś. Warto uświadomić sobie, że w naturze psa nie ma żadnej szczególnej dyspozycji, która nakazywałaby mu przestrzeganie tej oczywistej dla cywilizowanego człowieka zasady. Zrozumiemy to łatwiej, gdy przypomnimy sobie, że bywają ludy pierwotne, które zasady tej jeszcze nie przyjęły. Trzeba więc w psie wytworzyć odruch załatwiania naturalnych potrzeb tylko na dworze. Załatwianie tych potrzeb w mieszkaniu powinno się u niego kojarzyć z przykrymi konsekwencjami. Yorka, którego chcemy nauczyć porządku, obserwujemy bez przerwy, a w odpowiednim momencie usuwamy go z mieszkania i prowadzimy na przeznaczone miejsce.

Zadanie jest uproszczone, gdy dysponujemy kawałkiem ogrodu, trawnikiem lub miękką ziemią. Siady wskazujące, że inny pies już w tym samym celu odwiedzał to miejsce, działają zachęcająco. Psy dorosłe, jak wiadomo, cenią bardzo drzewka lub wystające kamienie jako „słupy ogłoszeniowe", przy których „ogłaszają" i „odczytują" psią „kronikę towarzyską" danej okolicy. Wyprowadzać trzeba psa przed lub w najgorszym razie w czasie, gdy się załatwia; po fakcie jest to bezcelowe. Od szczeniaka nie można oczywiście żądać bezwzględnej czystości, tak samo należy byc wyrozumiałym w czasie choroby.

Gdyby kontrola i wyprowadzanie nie wystarczały, trzeba zaostrzyć nadzór i z chwilą kiedy tylko york zabiera się do popełnienia „przestępstwa" zawołać ostro ,,fe", by mu przerwać jego zamiary i bezzwłocznie wynieść lub wyprowadzić na wskazane miejsce. Na tym miejscu nie należy już stosować żadnego przymusu czy przejawiać gniewu, działa to bowiem na psa deprymująco, Dobrze jest nawet głaskać psa i przemawiać do niego życzliwie, aby zapobiec ewentualnym skojarzeniom, że pan łaje za samą czynność.

Jeśli york trudniej pojmuje o co chodzi, można go lekko uderzyć. Najlepszym narzędziem kary jest gazeta; dla młodych piesków pokojowych wystarczy arkusz papieru lub gazeta złożona na szerokość dłoni. Bicie można stosować tylko w ostateczności, aby pies nie zobojętniał na kary cielesne. Uderzenia powinny być krótkie, stanowcze i nieliczne, w uda lub boki, nigdy w głowę albo w brzuch. Ucząc czystości można używać oprócz bata również tzw. łańcuszka rzutowego. Jest to zwykły łańcuszek metalowy o mocnych ogniwach, niezbyt cienki, lecz i nie za ciężki, długości 0,25—0,5 m. Łańcuszek ten trzymamy luźno pełną dłonią i rzucamy w psa z chwilą, gdy wykonuje jakąś czynność niepożądaną. Rzut ten (tak skierowany, by nie trafić psa w głowę), nie bardzo w skutkach bolesny, samym hałasem wywrze efekt nawet wtedy, kiedy chybimy. Po tej karze, która wywołała skojarzenie, że wypróżnianie się w mieszkaniu łączy się z przykrościami, należy psa wyprowadzić na dwór i pozostawić go tam aż do chwili nastąpienia tak gwałtownie przez nas przerwanego skutku, przy czym „chwalimy" psa.

Karanie po zanieczyszczeniu mieszkania jest zupełnie bezcelowe, ponieważ pies nie połączy niemiłej reakcji z tak naturalną czynnością, a słownie związku przyczynowego nie można mu wytłumaczyć. Dlatego zanim pies nauczy się czystości, powinien być stale pod nadzorem, by ujemne działanie spadło nań zawsze bezzwłocznie, równocześnie z jego niestosownym zachowaniem się.

Nadzór może sprawować również ktokolwiek inny, nie tylko właściciel. Jest to nawet pożądane, gdyż wtedy nie nastąpi u psa skojarzenie, że wypróżnianie się w pobliżu pana pociąga za sobą przykrość. Trzeba tylko pouczyć zastępcę, by nie spuszczał psa z oka ani przez moment i by reagował równocześnie z jego czynnością.

York konsekwentnie pilnowany często już po 2—3 dniach zrozumie swój obowiązek. Gdy „przestępstwo" zdarzy się w czasie braku nadzoru, wszelkie późniejsze karanie jest nie tylko nieuzasadnione, ale wprost szkodliwe, bo powoduje połączenie pojęcia bólu z powrotem pana. Jest to pierwszy krok do rozbudzenia lęku i nieufności.
Jeśli po powrocie zastaniemy yorka „skruszonego", nie znaczy to, by był on „świadom swej winy", lecz po prostu wyczuł nasz gniew i boi się bicia. Nieestetyczny i nie prowadzący do celu jest zwyczaj maczania pyska psiego w śladach jego „wykroczenia". Pomijając sam fakt, że takie „ubabranie" nie jest wcale dla yorka obrzydliwe, to taki środek „pedagogiczny" może być obosieczny i wywołać zupełnie nieoczekiwane odruchy.

Jeden z autorów cytuje, że pies, którego właściciel w ten niekulturalny sposób uczył porządku, z chwilą wejścia swego pana sam babrał się w nieczystościach. Anegdotka ta jest klasycznym przykładem powstania niepożądanych odruchów. Pies po prostu skojarzył powrót pana z podobnym zabiegiem i wykonał to, czego go pan nauczył.
Inny przykład wadliwej interpretacji nauk zaobserwowałem u pewnego, zresztą bardzo pojętnego, pudelka. Jego właścicielka, chcąc sobie zaoszczędzić fatygi wyprowadzania, sadzała go w wiadomym celu do pudełka z piaskiem. Piesek skojarzył sobie tak dobrze widok pudełka z odpowiednim zaproszeniem, że systematycznie „przyozdabiał" każde pudło stojące na podłodze. Było potem trochę śmiechu i kłopotu z przeszkoleniem yorka, gdy właścicielka zdecydowała się go w końcu wyprowadzać do ogródka, jak zresztą należało to robić od początku.

Szczenię małe wyprowadza się początkowo co godzinę, potem rzadziej, w miarę możności w ustalonych porach dnia. Piesjdg-rosłyj. zdrowjyjpowinien mieć okazję wybiegania się 5, a co najmniej 3 razy dziennie rano"możliwie jak najwcześniej, a wieczorem jak najpóźniej. W nocy pies może wytrzymać bez wyprowadzania. Szczenię lokujemy na noc na legowisku odgrodzonym odpowiednio szeroką deską lub w odpowiednio wysokiej skrzynce; wtedy zwykle nie brudzi swego posłania. Wieczorem yorka nie należy karmić. Pies dobrze wychowany będzie sam okazywał potrzebę wyjścia.
W trakcie nauki porządku trzeba koniecznie zwracać uwagę na zachowanie szczeniaka i nie dopuścić do tego, by mu się przytrafiło „nieszczęście". Pies dorosły przyzwyczajony do regularnych 5-krotnych wybiegów, jeśli jest zdrów, łatwo przystosowuje się do swojej pory. Dłuższe przetrzymywanie yorka przestrzegającego czystości jest szkodliwe dla jego zdrowia. Mimo że psy pod tym względem okazują często niezwykłą wytrzymałość, nie należy z tego korzystać, gdyż prowadzi to do schorzeń pęcherza moczowego lub jelit, trudnych do wyleczenia.


Galeria zdjęć