Ciąża trwa u suki przeciętnie 63 dni. Możliwe są dwu, trzydniowe wahania, ale jeśli poród nie nastąpił w tym terminie należy natychmiast porozumieć się z lekarzem weterynarii. Suka powinna być kryta co najmniej dwa razy w odstępie jednodniowym, a dni ciąży liczy się od pierwszego krycia. Przy pierwszym kryciu suce, jeśli stawia opór, powinno się założyć kaganiec i mocno przytrzymać, aby nie pogryzła psa i nie zniechęciła go  nie będzie nam tego miała za złe!

Pierwszy okres ciąży nie zmienia utartego trybu życia. Suka może mieć wtedy mniejszy lub większy apetyt. Należy jej umożliwić jak najwięcej ruchu na świeżym powietrzu. Suki użytkowe do końca 4 tygodnia ciąży nawet polują.

Między 3 a 4 tygodniem okresu ciąży lekarz weterynarii jest w staniestwierdzić, czy nastąpiło zapłodnienie. Jest to ważne, bo od 4 tygodnia ciąży zmieniamy system karmienia oraz podajemy witaminy i wapń. Nie będąc pewnym ciąży można sukę niepotrzebnie żatuczyć. W 5 tygodniu ciąży powinny się wyraźnie powiększyć sutki, zwłaszcza tylne kształty zaokrąglają się, brzuch jest powiększony. U pierworódek objawy te są widoczne nieco później. W 7 tygodniu brzuch zaczyna się opuszczać i można wyczuć, a nawet zaobserwować ruchy płodu. W sutkach pojawia się mleko. Zachowanie się suki ulega zmianie, ruchy stają się powolne, leniwe, wzrasta apetyt, lubi ona pozostawać na swoim legowisku. Ograniczamy czas spacerów na rzecz ich częstotliwości.

Począwszy od 4 tygodnia ciąży zaczynamy dodawać organizmowi matki składniki, które są potrzebne do uformowania zdrowego płodu. Główną troską jest ochrona przed krzywicą, a jednocześnie przed utratą wapnia. Ponadto podajemy codziennie wit. A + D3 dla ułatwienia absorpcji wapnia.Oznaką odwapnienia organizmu w czasie ciąży lub też w czasie karmienia są objawy tężyczkowe, charakteryzujące się sztywnieniem kończyn, drżeniem ciała i utratą mleka. Konieczna jest wtedy natychmiastowa interwencja lekarza weterynarii, który poda zwiększone dawki wapnia.

Może się zdarzyć, że na najbliższe kilka godzin pozostaniemy bez możliwości zasięgnięcia porady specjalisty. Profilaktycznie, nigdy nie zostaję, na czas ciąży i odchowu szczeniaków, bez zastrzyków domięśniowych z 10% Calcium gluconicum, które można podać do czasu sprawdzenia stanu suki przez lekarza weterynarii  dla psów małych wystarczy wstrzyknięcie 10 cm tego preparatu, dla dużych  20 cm. Brak interwencji w tym wypadku prowadzi do zejścia suki.

Na kilka dni przed przewidywanym terminem porodu szykujemy kojec dla matki i szczeniąt. Suka lubi wcześniej zapoznać się z miejscem i je zaakceptować. Ostatnie noce przed porodem zwykle tam spędza.

Legowisko powinno być ustawione w najspokojniejszym miejscu w domu, nie za ciepłym (ok. 16°C), suchym. Najmniej pożądane jest umieszczenie kojca w kuchni; gaz i para wodna nie są zdrowe ani dla suki, ani dla maluchów. Kojec powinien być tak duży, aby suka i szczeniaki mogły się w nim wygodnie pomieścić. Zabezpieczamy ścianki boczne, aby szczeniaki nie wypadały z kojca  suka musi mieć do niego wygodny dostęp. Na podłogę kładziemy bawełniany koc, na wierzch kawałek materiału, najlepiej flaneli. Nie jest wskazany śliski materiał, bowiem szczeniaki przy ssaniu muszą mieć dobrą podpórkę dla łapek. Lepiej nie kłaść do kojca plastiku czy ceratki, bo odparzają delikatne ciałka; suka po swoich dzieciach sprząta i w kojcu jest sucho.

Na około 24 godziny przed porodem temperatura ciała suki spada do 37°C, a nawet niżej. Suka staje się niespokojna, trzęsie się, wylizuje pochwę, kręci się na legowisku, ugniatając gniazdo. Najczęściej odmawia przyjmowania pokarmu. Nie wszystkie suki bóle porodowe oznajmiają jękami czy stękaniem, często jedynie zieją. Odchodzą wody płodowe. Trwać to może od 3 do 10 godzin.

Szczenięta yorki rodzą się otoczone błoną płodową, którą suka przegryza, a mordki wylizuje, aby ułatwić szczeniakom złapanie pierwszego oddechu, następnie przegryza pępowinę. Po chwili wydziela łożysko, które zjada. Nie powinniśmy pozwolić zjeść jej więcej niż dwa łożyska, ale dwa zjeść powinna. Przyspiesza to poród następnych szczeniąt, wpływa dodatnio na mleczność i ułatwia kurczenie się macicy po porodzie.

Na ogół suka nie potrzebuje przy porodzie pomocy człowieka. Są jednak wypadki, kiedy trzeba samemu delikatnie przeciąć błonę przy pyszczku, otworzyć delikatnie pyszczek szczeniaka i usunąć z niego śluz, a następnie podwiązać pępowinę i wyjałowionymi nożyczkami przeciąć poniżej miejsca związania. Przy tej operacji konieczne jest zachowanie czystości, aby przez pępowinę nie dostały się do organizmu szczeniaka bakterie. Nowo narodzone szczenię podaje się następnie matce, która dokona reszty higienicznych zabiegów i wymasuje brzuszek. Jeśli szczeniak sam nie chwyci sutka, należy wycisnąć z sutka kroplę mleka i pyszczek małego zamknąć na sutku. Jest to zabieg konieczny wtedy, gdy matka nie bardzo sobie radzi. Zasadniczo należy suce umożliwić samodzielną opiekę nad noworodkiem.

W miocie bywa różna liczba noworodków. U ras dużych zdarzają się mioty po 1516 sztuk, a nawet więcej. Suki ras małych rodzą przeciętnie 48 szczeniąt, a nawet zdarzają się mioty pojedyncze.

Gdy poród przebiega nietypowo, suka mimo parcia nie rodzi, istnieje jakaś przeszkoda w odbyciu porodu, należy bezzwłocznie porozumieć się z lekarzem weterynarii i nie pozwolić suce na wycieńczenie się, a płodom na obumarcie.

Po skończonym porodzie suka uspokaja się, karmi małe i nie ma już bólów partych. Powinno się wtedy podać jej mleko i wyprowadzić, aby oddała mocz. Małe zostawiamy w spokoju, nie oglądamy ich i nie dotykamy.

Suka po porodzie ma olbrzymie łaknienie, ale z kojca się nie ruszy. Obok kojca musimy postawić miskę z mlekiem i pilnować, aby stale była pełna. Karmimy sukę obficie, 34 razy dziennie, stawiając jedzenie przy kojcu.

Suka może zapewnić dobrą opiekę tylu szczeniakom ile ma sutek. Nabyte jednak przez hodowców doświadczenia wykazują, że wyrównane pod względem wielkości szczeniaki są w takich miotach, w których urodzi się nie więcej niż 6 sztuk. Tyle też szczeniaków otrzymuje metryki i Związek Kynologiczny uznaje za rodowodowe. Selekcję można przeprowadzić po 24 godzinach od urodzenia i tylko w czasie nieobecności suki. Uśpienie noworodków może być wykonane jedynie przez lekarza weterynarii. Jest to zabieg dla prawdziwego wielbiciela psów bardzo przykry, ale czasem konieczny.