legowiska dla psów

Artykuły » Psy - terriery

Teriery, psy ziemne, czyli norowce — używane do szczucia lisa w jamie, a także do tępienia szczurów. Wszystkie mają wspólną cechę — ciętość, nie zauważają niebezpieczeństwa; nie są łatwe do prowadzenia. Psy są ruchliwe, żywe i wymagają od przewodnika dużej cierpliwości. Bezpańskie stają się niebezpiecznymi włóczęgami i kłusownikami.

Odmian teriera jest bardzo dużo, poznamy więc tylko niektórych ich przedstawicieli. Ze względu na wielkość (wys. do 61 cm) „królem terierów" jest airedale terrier — używany często jako pies obrończy. Dla myśliwego jest doskonałym aporterem, dzikarzem, szczególnie lubiącym pracę w wodzie. Jest to pies o długiej, suchej głowie, płaskim czole. Ma długą, zgrabną szyję, wysoki kłąb, czarne nieduże oczy, uszy trójkątnie załamane, głęboką klatkę piersiową, mocne kończyny, o silnym kośćcu. Sierść ma szorstką brązowoczarną, czaprakową.

Jedną z najstarszych ras jest bedlington terrier (wys. ok. 43 cm) — z wąską głową, miękką czupryną w jasnym odcieniu. Grzbiet ma karpiowaty (charakterystyczna charcia sylwetka), najczęściej spotykany w kolorze niebieskim, niebiesko-podpalanym, w kolorze skóry, piaskowym i czekolado-wym. Jest to pies o żywym usposobieniu, odważny, bardzo pojętny, dobry do aportowania i stróżowania. Odpowiednio pielęgnowany podobny jest do owieczki.

Coraz większą popularnością cieszą się ostatnio bullterriery (wys. 40—45 cm) — rasa powstała w wyniku skrzyżowania teriera z buldogiem i używana do psich walk. Obecnie jest mniej agresywny i nazywa się go nieustraszonym gladiatorem, o zrównoważonym charakterze dżentelmena. Jest to jednak wielki indywidualista o dość trudnym charakterze i wymaga wyjątkowo zdolnego i opanowanego przewodnika. W innym wypadku obcowanie z tym psem grozi poważnymi konfliktami. Jako dzikarz jest niezwykle cięty — doskonały posokowiec. Zbudowany silnie i harmonijnie, muskularny, ma długą silną głowę, wąskie, małe i ukośnie osadzone oczy. Włos ma krótki, lśniący, szorstki, szatę białą lub kolorową, również z plamami pręgowanymi.

Szczególnie popularne są u nas foksteriery (wys. ok. 40 cm), krótkowłose i szorstkowłose — to psy należące do najstarszych (znane już w XVIII w.) i najpiękniejszych ras angielskich, używane do polowania konno i do norowania na lisa. Są to psy niewielkie, o wąskich głowach, małych ciemnych oczach, trójkątnie załamanych uszach, zgrabnej szyi, i tej samej długości co prosto noszony grzbiet; ogon uniesiony mają do góry, tułów zwarty i mocny kościec. Szatę mają trójkolorową: biało-rudo-czarna. Obie odmiany tej rasy różnią się zarówno nieco budową jak i cechami psychicznymi. Nadają się do wielostronnej służby w łowiectwie. Dzikarzom tym w sforze przydatny jest ich duży temperament i zwinność, a doskonały węch pozwala występować im w roli posokowców. Aportują też ptactwo z pola i wody, a przede wszystkim są doskonałymi no-rowcami i tępicielami szkodników (szczurów i myszy). Są również czujnymi stróżami i miłymi towarzyszami. Foksterier to pies inteligentny, pełen temperamentu, cięty. Wymaga dużo ruchu i zainteresowania ze strony przewodnika. Nie pilnowany łatwo staje się włóczęgą i postrachem sąsiadów. Odmiana krótkowłosa jest spokojniejsza, o nieco mniejszym temperamencie, łatwiejsza do współżycia w mieszkaniu.

Miły charakter i zawsze schludne futerko przysparza tym psom coraz to nowych wielbicieli. Spotyka się też u nas teriery irlandzkie (wys. ok. 45 cm). Używane początkowo do walk psów, nazywane były wcielonymi, czerwonymi diabłami. W myśliwstwie służą jako płochacze na wydry, lisy i borsuki. Z budowy przypominają foksteriera, są nieco dłuższe, o drutowatym owłosieniu w kolorach ognistorudym i pszeniczno-złotym. Sympatyczne i przymilne, łagodne w stosunku do ludzi, we współżyciu z innymi psami skore do zwady.

Przedmiotem dumy hodowców irlandzkich jest kerry blue terrier (wys. 46—48 cm) — pies wszechstronnie użytkowy, zarówno do polowania, pilnowania stada i jako stróż domowy. Jest to pies o zwartej, silnej budowie, dobrze zarysowanej proporcjonalnej sylwetce, miękkiej i jedwabistej sierści we wszystkich odcieniach niebieskiego z czarnym nalotem lub bez niego; uszy ma obwisłe, trójkątnie załamane, oczy małe, ciemne.

Bliskim krewnym foksteriera szorst-kowłosego jest terier walijski — welsh terrier (wys. do 38 cm) — różniący się od niego szatą, ale nie charakterem, ma sierść identyczną jak airedale terrier. W pracy jest bardzo wartościowy i łatwy do prowadzenia.

Do tej grupy dołączyć należy coraz bardziej popularnego niemieckiego teriera myśliwskiego — jagterriera (wys. ok. 40 cm). Jest to rasa młoda, niezwykle cenna przez swą umiejętność głoszenia na tropie. Stanowi typ wszechstronnego psa myśliwskiego, o najwybitniejszych cechach typowych dla norowca, dzikarza, a nawet jako aportera. Budowę ciała ma zwartą, podobną do foksteriera. Przylegająca, twarda, gęsta szata jest czarno- lub brązowopodpalana i dziczą. Powinien pozostawać tylko pod opieką myśliwych.


Galeria zdjęć