legowiska dla psów

Artykuły » York na wystawie

Wystawy psów są przeglądem dorobku hodowlanego, na których sędziowie oceniają walory psa.
Nie wystarczy, że nasz york jest piękny. Na wystawie pięknych psów będzie dużo. Musimy nauczyć się prezentować psa tak, aby na sędziującym wywarł jak najlepsze wrażenie. Zwycięstwo wystawy osiąga nie tylko piękny york, ale przede wszystkim jego prezenter.

Na wystawie okaże się wielce pożyteczna nasza domowa tresura, która
nauczyła naszego pupila chodzenia przy nodze bez ciągnięcia na wszystkie strony. Nauczyła go też słuchać przede wszystkim poleceń przewodnika, a potem dopiero oglądać się na inne, otaczające go psy.

Nie jest prawdą, że psy nie lubią wystaw, i że wystawianie psa jest dla niego torturą. Pies chowany należycie i bawiący się na spacerach z innymi psami, lubi wystawy. Jest ruch, dzieje się coś ciekawego, jest dużo „kolegów".

Przed wystawieniem yorkshire terrier powinien być jednak oswajany z ruchem i wrzawą uliczną. Nie może wywoływać w nim lęku ani szum pojazdów, ani tłum przechodniów. Pies, który ma być wystawiany, musi się z tym wcześniej oswoić.
Na około dwa tygodnie przed wystawą pielęgnujemy i strzyżemy psa zgodnie z wzorcem jego rasy. Przed wystawą szczotkujemy psa, czyścimy uszy, porządkujemy pazury. Nie kąpiemy psa, aby włos na wystawie nie był puszysty i odstający. Przed wejściem na ring możemy psa jeszcze raz wyszczotkować.

Najpierw sędzia zwraca uwagę na zachowanie się psa na ringu.

Oto 12 głównych zasad zachowania się na ringu:

  1. Każdy wystawca otrzymuje numer katalogowy, który powinien umieścić na widocznym miejscu. Czasem otrzymuje dwa egzemplarze. Jeden numer zawiesza sobie przewodnik po lewej stronie klatki piersiowej, ewentualny, drugi egzemplarz umieszcza na wodziku wystawowym psa.
  2. Na ring wchodzi się wtedy, gdy sędzia lub jego asystent wywoła yorka. Do tego czasu najlepiej psa trzymać z dala od ringu.
  3. Psa nie prowadzi się na ringu w normalnej smyczy. Najlepsze są specjalne ringówki, które nie zasłaniają sylwetki psa, są bowiem wąskie i trzymane na szyi przy uszach. Chodzenia na ringówce też należy psa uczyć na kilka tygodni a nawet miesiecy przed wystawą.
  4. Wchodząc na ring należy zachować spokój i nie okazywać zdenerwowania. Pies wyczuwa wewnętrzne napięcie przewodnika i może się mu ono udzielić. Na ringu york musi być spokojny i swobodny.
  5. Sędzia na ringu przede wszystkim sprawdza zgryz i zęby. Do tego trzeba psa przygotować. Niedobrze jednak, jeżeli york każdemu pozwoli dotykać pyska i grzbietu. Uczymy więc psa, aby na polecenie „stój, badanie" pozwolił otworzyć pysk i dał się pogłaskać po grzbiecie. Pomóc nam może osoba, z którą york nie jest zaprzyjaźniony. Może to być właściciel innego psa. Pies, który nie pozwoli obejrzeć sobie zębów lub ugryzie sędziego jest dyskwalifikowany.
  6. Na ringu nie strofujemy psa ani go nie karcimy, ale chwalimy i serdecznie do niego przemawiamy. Jeśli york reaguje na zabawkę, która rozluźni napięcie, możemy ją mieć przy sobie na ringu i bawić się nią. Może to być piłeczka, piszcząca zabawka, smakołyk, byleby york do niej nie skakał, ale ustawiał się we właściwej jego wzorcowi pozie. Może też psa wabić osoba spoza ringu, byleby to robiła właściwie i sensownie.
  7. Psa prowadzi się na ringu po swojej lewej stronie tak, aby był on między przewodnikiem a sędzią. Nigdy nie należy zasłaniać sobą psa przed okiem sędziego.
  8. Ring nie jest miejscem, na którym można wychwalać zalety swego psa i jego poprzednie osiągnięcia wystawowe. Odpowiadamy tylko na pytanie, zadawane przez sędziego lub jego asystenta.
  9. Decyzja sędziego jest ostateczna i nie krytykujemy jej na ringu. Można tylko po zakończeniu sędziowania poprosić o wyjaśnienie, jeśli werdykt nie jest dla nas zrozumiały.
  10. W stosunku do innych wystawców należy być koleżeńskim. Nie krytykujemy rywali.
  11. Nie opuszczamy ringu przed zakończeniem ocen lub przed wyraźnym poleceniem sędziego.
  12. Przez cały czas pobytu na ringu zachowujemy sportową i kulturalną postawę.
  13. Sędzia ocenia według wzorca danej rasy wygląd ogólny, zachowanie się psa, jego kondycję, sposób poruszania się.

Ważna jest budowa głowy, zgryz, liczba zębów, osadzenie i kształt oczu, powiek, uszu, a także sposób noszenia szyi, jej długość, budowa kośćca, kształt stóp, noszenie i osadzenie ogona, rodzaj sierści, umaszczenie, wzrost, jak i masa ciała. Wszystkie te elementy są uwzględniane przy ocenie.

Postarajmy się, odrzucając na bok miłość do psa, obiektywnie go ocenić i zorientować się w szansach. Psy konkurują na wystawach w 6 klasach, osobno suki i psy.


Galeria zdjęć