legowiska dla psów

Artykuły » Yorki szczeniaki

Noworodki rodzą się ślepe i niedołężne. Oczy otwierają po 10 dniach i są bezzębne — zęby mleczne pojawiają się od 3 do 6 tygodnia życia. Szczeniak ma 28 zębów mlecznych. W wieku 3,5-6 miesięcy zęby mleczne kolejno zaczynają wypadać, a na ich miejsce pojawiają się zęby stałe (mocne, zdrowe i białe), których jest 42: 12 siekaczy, 4 kły, 16 przedtrzo-nowców i 10 trzonowych.

Młode yorki do końca 3 tygodnia życia pozostają całkowicie pod opieką matki. „Podwaliną" ich przyszłego życia jest siara, czyli mleko matki przyjmowane w ciągu pierwszych 3-4 dni. Jelita i żołądek noworodka są przystosowane do pobierania pokarmu matki i silnie reagują na wszelkie odchylenia. Siara zawiera niezbędne do życia substancje, witaminy i enzymy, ale także określone ciała obronne (przeciwciała), które chronią młode organizmy przed zakażeniem do czasu, aż same zaczną je wytwarzać. Ponadto siara zawiera substancje przeczyszczające, umożliwiające oddawanie smółki, rodzaju embrionalnego kału. Matka przez częste lizanie podbrzusza szczeniaków od głowy do ogonka, powoduje wydzielanie smółki i moczu. Pierwsza smółka powinna odejść w ciągu trzech godzin po porodzie.

Przez cały czas, gdy szczeniaki są odżywiane mlekiem matki, suka sprząta po dzieciach odchody. Syte i dobrze pielęgnowane szczenięta zasypiają, budzą się, aby znowu trochę possać. Kał szczeniąt powinien być w kolorze żółtawogliniastym.

Najpóźniej, bo w końcu 4 tygodnia życia włącza się inne pokarmy, a więc wtedy zaczyna się nasza ingerencja. Młode będą ssać mleko matki coraz rzadziej, a i sama suka mniej chętnie je karmi; ostre ząbki młodych sprawiają jej ból przy ssaniu. Matka poprzez zabawę zaczyna uczyć dzieci życia.

Gdy młode yorki otworzą oczy, powiększamy przestrzeń, na której mogą się poruszać. Nie lubią one załatwiać swoich potrzeb fizjologicznych tam, gdzie śpią — wolą wyjść z kojca. W kojcu będzie wtedy sucho, a nam ułatwi to pielęgnację. Młode rosną i muszą mieć coraz więcej ruchu. Powierzchnię, na której żyją należy powiększyć.  Ulokowane w mieszkaniu czy na swobodzie, powinny co najmniej do ukończenia 7 tygodnia życia mieć określony i bezpieczny teren do swojej dyspozycji. Szczeniaki uczą się szybko, gdzie jest ich „ubikacja" i rzadko zanieczyszczają inne miejsca. Mają dość przestrzeni do biegania, oddzielone są od domowego życia i nie dokuczają.

Ważnym zabiegiem jest odrobaczenie szczeniąt. Przed pokryciem suki powinno się ją też odrobaczyć, jednak możliwe jest dalsze jej zakażenie. Szczenięta zarobaczone słabo się rozwijają i ruszają, sierść mają nastroszoną, bez połysku, mają niedokrwistość — mogą paść. Pierwsze odrobaczenie można przeprowadzić w wieku 10-12 dni. Jeśli młode rozwijają się właściwie, a w wydzielinach nic nie zauważymy, profilaktyczne odrobaczenie przeprowadzamy dwukrotnie przed oddaniem ich z domu: pierwszy raz w 5 tygodniu życia, drugi raz — w siódmym. Jest to nasz hodowlany obowiązek.
Szczeniaki gotowe są do oddania z kojca po ukończeniu 7 tygodni życia. Rozstajemy się z nimi z dużym żalem, którego jednak nasza suka już nie podziela.


Odchów szczeniąt nie zawsze przebiega bezproblemowo. Zdarza się, że suka jest zbyt wycieńczona, aby podołać karmieniu. Nadmierny wysiłek organizmu uzewnętrznia się wychudzeniem i wypadaniem sierści. Wtedy musimy dużo wcześniej zacząć dokarmianie młodych, zostawiając matce tylko opiekę nad nimi. Także w wypadku porodu z cesarskim cięciem suka nie może karmić szczeniąt przez pierwsze cztery dni. Bywają też wypadki braku u suki instynktu macierzyńskiego. Suka może paść przy porodzie i wówczas musimy zdecydować, czy podołamy sztucznie odchować noworodki. Wymaga to od nas wiele pracy, czasu i cierpliwości.


Galeria zdjęć