Informacje » Pielęgnacja uszu, oczu, pazurów i zębów
Ucho yorka jest wrażliwe i podatne na procesy zapalne. Wydzielająca się w nim woszczyna zwykle wysycha i zbija się w kulki, które pies wyrzuca potrząsając głową. Wnętrze ucha zdrowego yorka jest zawsze czyste i różowoczerwone. Jeśli jednak pies ma wąskie kanały uszne, uszy wiszące lub silnie owłosione, woszczyna nie wysycha, pozostaje miękka i lepka i po pewnym czasie zamyka kanał ucha. Wreszcie zaczyna się rozkładać i wywołuje zapalenie śluzówki, a później całego narządu słuchu, połączone z dużą bolesnością i łatwo przechodzące w stan chroniczny.Pies potrząsa wtedy głową, trzyma ją przechyloną i drapie ucho, co jeszcze pogarsza sytuację.
Przyczyną zapalenia ucha mogą być także ciała obce, jak np. piasek lub woda.
Zapobieganie stanom zapalnym polega na czyszczeniu uszu i wycinaniu rosnących w nim włosów. Do czyszczenia służą tamponiki z czystej waty nawinięte na patyczek. Podobnie czyści się uszy dzieciom; jest to wygodne i nie grozi skaleczeniem. Zaskorupiałe kawałki woszczyny można zmiękczyć olejem parafinowym lub preparatem Novoscabin. Innych płynów nie należy używać, gdyż drażnią śluzówkę. Do każdego ucha bierzemy nowy tampon.
Wycinanie włosów należy stosować tylko w razie ostatecznej potrzeby, gdyż pozostałe w uchu resztki włosów mogą też wywołać podrażnienie. Jeśli swędzenie uszu często się powtarza, należy nie zwlekając zwrócić się do lekarza weterynarii.
Oczy yorka należy oglądać codziennie. Przyczyną ropnego wycieku z oka nigdy nie jest karmienie yorka mięsem, jak to mylnie twierdzą czasem laicy, lecz zapalenie błon śluzowych oka (spojówek). Może je wywołać ostry wiatr, kurz lub przeciąg, a także niedobór witaminy A. U szczeniąt pojawia się często łzawienie oczu w okresie ząbkowania. Utrzymanie w zdrowiu spojówek wymaga zatem podawania psu pokarmu zawierającego witaminę A, chronienia go przed silnym wiatrem i przeciągami oraz w miarę potrzeby codziennego przemywania oczu 2% roztworem kwasu borowego. W wypadku nieustających wycieków z oczu może pomóc jedynie lekarz.
Pazury yorka rosną stale i stale też powinny się ścierać na skutek ruchu. U psów starych, trzymanych w kojcach o miękkim podłożu lub nie mających dostatecznej ilości ruchu przyrost tkanki rogowej bywa szybszy niż jej ubytek, a za długie na skutek tego pazury powodują trudności w chodzeniu, aż do ciężkiego kulenia włącznie.
Zbyt długie pazury należy przycinać ostrymi nożyczkami tak, aby z poduszkami łapy tworzyły jedną linię. Ciąć trzeba tak, by róg nie został zgnieciony i by nie naruszyć unaczynionej części paznokcia. Dobrze jest zatem podczas obcinania oglądać paznokieć pod światło. Najlepszym i niezawodnym środkiem jest jednak umożliwienie psu biegania po twardym terenie; wówczas paznokcie same się zetrą.
Zęby. Utrzymanie pięknego, białego uzębienia yorka do jego jak najpóźniejszych lat jest ambicją każdego hodowcy. Pielęgnacja zębów polega zasadniczo na usuwaniu kamienia, który osadza się nawet u młodych jeszcze psów i z czasem tworzy grube narosty, wsuwające się pod dziąsła. Następstwem tego jest zapalenie dziąseł, obluzowanie się zębów, i przykry odór z pyska yorka. Pies, który ma słabe i bolące zęby, przestaje gryźć pokarm i połyka duże kęsy, których nic trawi należycie, co z kolei prowadzi do zaburzeń trawienia.
Najczęstszą przyczyną osadzania się na zębach kamienia jest brak w pokarmie twardych części do gryzienia. Dlatego najlepszym sposobem pielęgnacji zębów jest dawanie psu kości, suchego chleba lub sucharów. U niektórych psów również specyficzny skład śliny decyduje o skłonności do wytwarzania się kamienia. W tym wypadku nie pozostaje nic innego, jak codziennie czyścić psu zęby szczoteczką, kawałkiem płótna zanurzonym w 1% roztworze wody utlenionej lub proszkiem albo pastą do zębów, ale o smaku przeznaczonym dla dzieci, gdyż pies nie lubi zapachu mięty.
Czyszczenie zębów należy stosować, zwłaszcza po nosówce, aby nie dopuścić do powstania charakterystycznych ponosówkowych złogów kamienia nazębnego i nadżerek błony śluzowej dziąseł. Oczywiście do czyszczenia zębów trzeba przyzwyczaić już młodego yorka, gdyż dorosły pies rzadko na to pozwala, przyzwyczajony zaś od młodości poddaje mu się chętnie. W wypadku narośnięcia zbyt grubej warstwy kamienia usunąć go musi lekarz.
Obecność kamienia na zębach oraz ich żółknięcie u yorka w wieku 7-8 lat należy przyjąć za stan normalny. Zęby ulegają bowiem ścieraniu w okresie całego życia, a od 6 roku można już wyraźnie obserwować ich zużycie.
Galeria zdjęć
|
|
|
|
|