legowiska dla psów

Porady » York szczeniak w naszym domu

Aby szybciej przyzwyczaić szczenię do nowego otoczenia, najlepiej położyć mu do legowiska jakiś przedmiot, który już zna ze swego „pokoju dziecinnego". Pełen zrozumienia hodowca chętnie się zgodzi odstąpić mały kawałek derki albo jaką bądź nieważną zabawkę. Taki przedmiot, a właściwie zapach tego przedmiotu, wzbudza zaufanie szczenięcia do nowego legowiska.

W pierwszych dniach swego zadomowiania się piesek powinien być w ścisłej komitywie tylko ze swoim panem. Pies jest zwierzęciem stadnym, co odziedziczył po swych praprzodkach — wilku i szakalu. Wewnątrz stada najbardziej doświadczony i najsilniejszy obejmuje, często przemocą, przewodnictwo, które respektują pozostałe psy, poddając się mu jako przewodnikowi. W wypadku naszego szczeniaka rolę przewodnika przejmuje jego pan i pies od pierwszej chwili musi to uznać. Pozostali członkowie rodziny należą do stada. Przewodnikiem może być tylko jeden z członków rodziny, co nie zależy od dobrego lub złego obchodzenia się z psem, tylko od siły woli i autorytetu, jaki zyskuje.

Aby szczeniaka prędzej do siebie przyzwyczaić, można na początku, od czasu do czasu, wkładać do koszyka jakąś część własnego ubrania. Części garderoby (koszula, spodnie albo pończochy) powinny być uprzednio noszone na ciele, co pozwala psu wierzyć, że pan jako zwierzę przewodnie znajduje się przy nim. Nos u psa jest najlepiej wykształconym narządem. Zapach ciała jego pana, a każdy człowiek ma swój specyficzny zapach, powinien u naszego psa dominować nad wszystkimi innymi woniami pod względem wartości.

Na legowisko dla psa wybierać należy takie miejsce, aby nie zawadzało ono w ruchu domowym, i gdzie może pozostać na stałe. Powinno to być miejsce spokojne i wolne od przeyorkciągu. Wiele psów spogląda chętnie ze swego legowiska na pokój. Gdy york przyzwyczaił się do swojego miejsca, należy unikać zmian.

Wychowywanie yorka zaczyna się już od pierwszego dnia. Podstawowa rzecz, to aby nie załatwiał swych potrzeb   naturalnych  w  domu. Nie może to od razu nastąpić, gdyż szczenię musi się najprzód nauczyć co wolno, a czego nie wolno. Należy częściej z nim wychodzić na dwór i chwalić go słowem „dobrze", dołączając jego nazwę, skoro tylko załatwi swą potrzebę. Miejsca, w których psiak załatwił się w mieszkaniu, można skropić środkiem dezynfekcyjnym wydzielającym ostrą woń, co wykluczy powtarzanie zanieczyszczania danego miejsca.

Wieczorem należy wskazać naszemu zmęczonemu szczeniakowi jego legowisko. Od pierwszego dnia trzeba tłumić skłonności pieska do skakania po kanapach, poduszkach, krzesłach albo łóżkach, nie pozwalając mu przyjaźnie, ale i energicznie na takie zamysły. Gdy nie chce on wejść do swego koszyka, możemy go w razie potrzeby doń przywiązać. Ponieważ szczenięta potrzebują dużo ciepła, wieczorem nakrywa się je lekką derką.

Jeżeli kupiliśmy starszego psa, dobrze jest poprosić dotychczasowego właściciela o dostarczenie go do domu. Starszy york pozwala się rozłączyć z otoczeniem, do którego się przyzwyczaił (przywiązał), tylko przemocą. Gdy york znalazł się w naszym domu, dotychczasowy jego właściciel powinien dyskretnie zniknąć, podczas gdy my do zwierzęcia przyjaźnie przemawiamy. Chociaż wygląda na to, że york się pogodził z losem, trzeba się jednak zawsze liczyć, że będzie on usiłował wrócić do dawnego otoczenia. Musimy przeto czuwać, aby nie biegał swobodnie poza naszym mieszkaniem tak długo, aż uzna on swego nowego pana.


Galeria zdjęć