legowiska dla psów

Porady » Żywienie yorka

Podczas zdobywania pożywienia w naturalnych warunkach psy rozdzierają inne zwierzęta; pożerają wówczas do cna nie tylko mięso i kości, ale też wnętrzności i zawartość żołądka. Wiele z nich wymiotuje, gdy trafi na coś nieodpowiedniego lub zbyt obficie się naje, po czym zjada wymiociny. Jest to naturalny odruch u psów. Później często wracają do zdobyczy, nawet wówczas gdy staje się ona cuchnąca. Takie zachowanie nie jest złym nawykiem, tylko po prostu działa tu odziedziczony instynkt drapieżnika.

Wiele drapieżników karmi się nie tylko mięsem. Borsuk pożera wiele korzeni, owadów i ślimaków, niedźwiedź spożywa chętnie owoce, żołędzie, borówki, trawę, zboże i mrówki, zaś odchody lisa są często sine od czarnych jagód albo zawierają okrywy chitynowe chrząszczy. Takie złożone odżywianie odpowiada także potrzebom naszego psa, co należy uwzględnić w jego jadłospisie.

Surowy pokarm jest dla psa zdrowszy od gotowanego. Każde zwierzę drapieżne żyje tylko pokarmem surowym, którego mu dostarcza natura i na jakiego przetwarzanie nastawiony jest jego organizm. Gdy psa żywi się dużą ilością surowego mięsa, często czuje się w jego oddechu przykry zapach. Wtedy należy dawać mu mięso gotowane.

York nie ma wydelikaconego smaku tak jak człowiek, który domaga się urozmaiconego jedzenia i dodawania przypraw do potraw. York, podobnie jak koń, może otrzymywać co dzień ten sam pokarm. Owszem lubi przysmaki, ale nie musi ich koniecznie dostawać. Na przykład chętnie zjada osłodzony rosół,   szkodliwe   są  natomiast   dla   psa wszelkie ostre przyprawy, nadmiar soli, cukru, słodycze i czekolada. Żywione tymi   przysmakami   yorki  często   chorują.

Pożywienie psa powinno składać się w 2/3 z mięsa i w 1/3 z produktów roślinnych. Z mięsa podaje się: podroby (serce, żołądek, wątroba, ozór, nerki, płuca), mięso końskie, głowy wszystkich roślinożernych, ścięgna i wszystko to, co gospodyni przyrządzając potrawy odrzuci. Unikać należy wieprzowiny, a zwłaszcza tłustych jej części. Poza tym znakomite są niesolone ryby. Odleżałe nawet lekko woniejące mięso, jest łatwiej strawne. Do pożądanych pokarmów należą takie produkty, jak: wszelkie kasze, ryż, płatki owsiane, a ponadto (koniecznie) warzywa i owoce i oskrobane (marchew) albo cienko pokrajane (szpinak, pokrzywa, mniszek, sałata, szczypiorek - nie daje się jednak naci z marchwi i kapusty). Owoce (jabłka, gruszki, czarne jagody, poziomki, śliwki suszone) kraje się w razie potrzeby lub dryluje. Wszystko to miesza się przed podaniem psu.

Pokarm dla psa powinien być letni 1 (ani gorący, ani zimny) - nie może też być ani zupełnie suchy, ani zbyt wodnisty. Regułą jest podawanie jedzenia ciepławego, o papkowatej konsystencji. Produkty wyjęte z lodówki muszą być podgrzane, a wyjęte z pieca ostudzone. Temperaturę pokarmu sprawdza się wkładając do niego palec.

Nie powinno się podawać psu słodyczy, takich jak: pralinki, cukierki, ciasta, czekolada itp. Wprawdzie smakuje mu to bardzo, zaciemnia jednak kontrolę ilości otrzymywanego pokarmu  prowadzi do zaburzeń w trawieniu, otłuszczenia psa i doprowadza do egzemy. Prosimy więc krewnych i gości, aby zaniechali tych często potajemnie, pod stołem, dawanych darów, bo to szkodzi psu. Poza tym dobrze ułożony york przyjmuje pokarm tylko za zgodą swego pana . 

Witaminy i wapń stanowią niezbędny dodatek do pożywienia psa, a zwłaszcza szczeniąt. Jednak w tej sprawie zaleca  się  zasięgnąć  porady  u  lekarza weterynarii, a nie opierać się na własnych przypuszczeniach. Szczeniętom i młodzieży powinno się zawsze dodawać do pokarmu   witaminę D i wapń.


Galeria zdjęć